Açıklama
Kur’ân-ı Kerîm’in doğru anlaşılması ve ilahî mesajın sağlıklı biçimde kavranabilmesi, Arap dilinin temel yapı ve kurallarının bilinmesini zorunlu kılmaktadır. Bu doğrultuda İslâm ilim geleneğinde sarf ve nahiv alanlarında çok sayıda eser kaleme alınmış; bu eserler zaman içerisinde şerh ve hâşiyelerle zenginleştirilmiştir. Ancak söz konusu ilmî mirasın önemli bir kısmı henüz gün yüzüne çıkarılmayı beklemektedir.
Bu çalışma, Osmanlı ilim geleneğinin günümüze ulaşan önemli nahiv miraslarından biri olan Ahmed b. İmâd el-Hanefî el-Âyıntâbî’nin *el-Hamdiyye* adlı hâşiyesini konu edinmektedir. Mutarrizî’nin *el-Misbâh*’ı üzerine Ya‘kûb b. Seyyid Alî tarafından kaleme alınan *Şerhu Dîbâceti’l-Misbâh*’a yazılmış olan bu hâşiye, Osmanlı döneminde nahiv ilminin nasıl ele alındığını ortaya koyması bakımından kıymet taşımaktadır.
Eserde öncelikle müellif, metin, şerh ve hâşiye ilişkisi ile nüshalar ve takip edilen yöntem incelenmiş; ardından üç nüsha karşılaştırılarak *el-Hamdiyye*’nin tahkikli metni ilim dünyasının istifadesine sunulmuştur.9786258972719 Feridun YILDIRIM feridun yıldırım Ahmed b. İmâd elHanefî elAyıntâbînin
elHamdiyye Adlı Eserinin Tahkîki Hüseyin ERSÖNMEZ
